WYKŁAD O CNOTACH KARDYNALNYCH

Schemat wykładu

I. Klasyczne rozumienie cnoty

II. Cnoty kardynalne w historycznym rozwoju

(filozofia starożytna; Biblia; średniowiecze: OO. Kościoła i scholastyka; współczesne rozumienie wraz z jego genealogią).

Interesuje nas cnota (virtus) w znaczeniu „ nawyk dobrego działania”. Jednym z historycznie znaczących określeń średniowiecznych tak pojętej cnoty jest wyrastające z koncepcji Augustyna określenie P. Lombarda: Virtus est bona qualitas mentis, qua recte vivitur, qua nullus male utitur, [quam Deus in homine sine homine operatur]. Tomasz z Akwinu doprowadził do zespolenia nurtu augustyńskiego i arystotelesowskiego: cnota jako stabilna dyspozycja do dobrego działania.

III. Charakterystyka poszczególnych cnót kardynalnych

Schemat przedstawienia : pojęcie i istota – elementy składowe (+ cnoty pokrewne) – wypaczenia – wymiar chrześcijański (cnota wlana)

Określenia cnót kardynalnych

roztropność (łac. prudentia ; gr. fronhsiz ) - oznaczała pierwotnie umiejętność przewidywania (widzenia dalej). Współcześnie: sprawność intelektualna, dzięki której w każdej nadarzającej się sprawie poznajemy, co jest godzi­we, a co niegodziwe oraz wybieramy właściwe środki do realizacji dobra;

męstwo (łac. fortitudo; gr. andreia ) - umiejętność zdecydowanego i trwałego panowania nad strachem i przeciwstawiania się złu uderzającemu w dobro cielesne lub duchowe, osobiste lub wspólne;

umiarkowanie (łac. temperantia; gr. swfrosunh ) - cnota rządzenia samym sobą, „złoty środek”.

sprawiedliwość (łac. iustitia; gr. dikaiosunh) - sprawność moralna, która uzdalnia człowieka do oddawania każdemu (Bogu i ludziom) tego, co mu się słusznie należy;

[wzwiązku ze sprawiedliwością omawia się moralną treść IV przykazania Dekalogu (rodzina i inne wspólnoty, zwł. państwo)]

pokora jako „5. cnota kardynalna” (łac. humilitas) - afirmacja prawdy o sobie w obliczu Boga.

BIBLIOGRAFIA

link-arrow BIBLIOGRAFIA

Copyright 2011 CNOTY KARDYNALNE. Powered by Joomla templates. All Rights Reserved.